Recenzja książki Wszystkie jesteście niewierne! Zoji, Johna Follaina, Rity Cristofari.

(.) Wstrząsająca historia Zoi, której dzieciństwo przypadło na okres rosyjskiej okupacji Afganistanu. Kobieta walczy teraz o prawa afgańskich kobiet i wspomaga swych rodaków w obozach dla uchodźców. Jej wspomnienia ukazują piekło kobiet w Afganistanie.(.)

Przytłaczająca, jak najbardziej autentyczna do tego stopnia, że odkładając ją na bok, przez krótkie minuty, samemu należy się obudzić z piekła, do jakiego zostaliśmy wprowadzeni;

Z naszym udziałem, świadomym lub nie sposób patrzenia, i postrzegania zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni, przewracając system wartości, o kolejne płotki.

Autorzy bardzo starannie, dobrali całościową sekwencje, tworząc nie tylko wstrząsającą historie, ale przede wszystkim bardzo przydatny dokument, który niedowiarką ściąga bardzo wąskie klapki z oczu.

Przez cały czas trwania tej historii, odnosi się wrażenie, że cała ta "zabawa " w dobrych i złych, te rozróżnianie, ucieczki, stowarzyszenia etc. są jedynie wierzchołkiem góry lodowej;

Bo cała prawda, kryje się w glinianym lepkim domku, o przeciekającym dachu, i terkocie kałasznikowa; Wśród gwałconych kobiet w ciemnych burkach, i wiecznym biegu.

Gdyby Zoja nie zdecydowała się na współpracę nad tą książką, zamiast niej powstałaby setka innych, równie dobrych, z przekazem;

Ale żadna z nich, nie opowiedziałaby historii młodej kobiety walczącej o pokój we własnym kraju.

Dziwacznym taktem odwagi byłoby, podsumowanie, przekartkowanie, i przypomnienie sobie poszczególnych emocji, jakie nam towarzyszyły;

Reflektując, biegiem do banku by dać kawałeczek siebie, i chodu do spokojnego i przytulnego kątu;

Można też, bardzo odważnie odłożyć książkę na bok, i uznać, że to lektura nie dla mnie.

Z papierowym mieczykiem, drobne i wątłe jednostki chcą zmieniać świat;

Buntować, naprawiać, lepić, i chcieć.

Wyrywają sobie serca, i ręce po to, by, chociaż kolejne i kolejne pokolenia, odzyskały spokój;

Nie można o tym, mówić z cynizmem czy z ironią;

Mimo, że nie mają żadnej broni oprócz własnych przekonań i chęci, nie jeden dobrze uzbrojony człowiek, klęknąłby przed takimi jak one.

Reasumując- Warto jest wiedzieć i czuć;

Przecież wszystkie jesteśmy takie same.

- Nawet, jeśli przez to mamy być niewierne.

Zoja, John Follain, Rita Cristofari: Wszystkie jesteście niewierne!

Świat książki

Warszawa 2003 r.